( - )
( - )
( - )
( - )
( - )
( - )
( - )
( - )
(1914 - 1977)
( - )
( - )
( - )
( - )
(1840-12-15 - 1905-10-07)
1865 - თბილისის სასულიერო სემინარია;
1878-1881 - მოსკოვის სასულიერო აკადემია.
მასწავლებელი და სახელმწიფო მოღვაწე. საქართველოს ისტორიული წარსულის მკვლევარი, პუბლიცისტი და საზოგადო მოღვაწე.
მღვდლად ეკურთხა სოფელ ყორაღანში.
1873 -1878 - მუშაობდა ქუთაისში, სასულიერო სასწავლებელში, ქართული ენის მასწავლებლად.
1881- დაინიშნა მასწავლებლად ჯერ თბილისის სასულიერო სემინარიაში, შემდეგ კი თბილისის სათავაზნაურო სასწავლებელში.
1881-1899 - „ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების“ გამგეობის წევრი. მასწავლებლობდა საინგილოს შემდეგ სოფლებში: ნუხი, ვართაშენი, ალიბეგო, კახი და სხვა. საინგილოში მოღვაწეობის დროს აშენებდა საუკეთესო ჯიშის ხეხილის ბაღს და ამავე დროს ეხმარებოდა ინგილო გლეხებს კარგი ჯიშის ბაღ-ვენახების გამრავლებაში. სწორედ მისი თაოსნობით საინგილოში დაინერგა ხეხილის გაშენების, საქონლის მოვლის, ღვინის დაყენებისა და სხვა ახალი დარგები და მიმართულებები.
(1855 - 1934)
