(23.04.1970 - )
(1 მარტი, 1911 - 9 აპრილი, 1993)
1930 - თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პედაგოგიური ფაკულტეტი, ენისა და ლიტერატურის სპეციალობა
1956 - ისტორიის მეცნიერებათა კანდიდატი
1930-1936 - ამიერკავკასიის რადიოცენტრის ქართული გადაცემის დირექტორი
1935 - ივანე ჯავახიშვილის ხელმძღვანელობით მოწყობილი ექსპედიციის წევრი
1936-1937 - დმანისისა და გეგუთის არქეოლოგიური ექსპედიციის წევრი
1938-1939 - "შოთა რუსთაველის ეპოქის მატერიალური კულტურის" საიუბილეო გამოფენაში მონაწილეობა
1939-1941 - მცხეთის არქეოლოგიური ექსპედიციის სამთავროს რაზმის წევრი
1939-1941 - თრიალეთისა და მცხეთის არქეოლოგიური ექსპედიციების მიერ მოპოვებული არქეოლოგიური მასალების გამოფენის მომზადება
1940-1941 - ქართული ხელოვნების ისტორიის სექტორის (შემდგომი ინსტიტუტი, ამჟამად ცენტრი) უმცროსი მეცნიერ თანამშრომელი
1946 - საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმის განყოფილების უმცროსი მეცნიერ თანამშრომელი
1946 - საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმის განყოფილების ფონდების სწავლული მცველი
1952 - საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმის განყოფილების სწავლული მდივანი
1954 - შოთა რუსთაველისა და მისი ეპოქის მატერიალური კულტურის გამოფენის ხელმძღვანელი
1958-1971 - საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმის დირექტორის მოადგილე სამეცნიერო დარგში
1960 - მოსკოვში აღმოსავლეთმცოდნეთა XXV კონგრესზე, ძველი ქართული ნივთიერი კულტურის ძეგლებისა და ქართული სამეცნიერო ლიტერატურის გამოფენის ხელმძღვანელი
1960-1992 - დმანისის არქეოლოგიური ექსპედიციის ხელმძღვანელი
1973 - ასტრახანში მიძინების ტაძრის ტერიტორიაზე ქართველ მეფეთა, ვახტანგ VI და თეიმურაზ II-ის სამარხების შესწავლა
1983 - მოსკოვის დონის მონასტერში არქეოლოგიური გათხრების კონსულტანტი
1941-1945 - მეორე მსოფლიო ომის მონაწილე
1994 - საქართველოს სახელმწიფო პრემია, მეცნიერებისა და ტექნიკის დარგში
N/A
N/A
(20.07.1949 - )
( - )
( - )
( - )
( - )
(1942 - 1920)
1964 -წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. ისტორიის ფაკულტეტი, აღმოსავლეთმცოდნე , ისტორიკოსი ირანის ისტორიის სპეციალობით.
1964-67 წლებში სწავლობდა საქართველოს მეცნიერებათა ასპირანტურაში და 1968 წელს პროფესორ ვ. გაბაშვილის ხელმძღვანელობით დაიცვა სამეცნიერო დისერტაცია "არაბული ნუმიზმატიკისა და მეტროლოგიის ისტორიიდან IX-X ს.ს "- ისტორიის მეცნიერებათა კანდიდატის სამეცნიერო ხარისხის მოსაპოვებლად. 1977 წლამდე დაიწყო მუშაობა მეცნიერ თანამშრომლად საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის აღმოსავლეთმცოდნეობის ინსტუტუტში..
2005 წელი - თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეეტის აღმოსავლეთმცოდნეობის აფაკულტეტის დეკანი.
2005-2006 წლები- ჰუმანიტარული ფაკულტეტის დეკანი.
2005-2007 და 2011-2020 ჰუმანიტარული ფაკულტეტის პროფესორი.
1979 -2003 წლები - საბჭოთა კავშირის კულტურის ცენტრის დირექტორი დამასკოში.
1998-2004 - საქართველოს დესპანი კაიროში.
საქართველოს სრულუფლებიანი და სააგანგებო ელჩი ქუვეითსა და სპარსეთის ყურის 5 ქვეყანაში : საუდის არაბეთის სამეფო, კატარის სახელმწიფო, ბაჰრეინის სამეფო, ომანის სასულთნო, არაბთა გაერთიანებული საამიროები (2007-2009 წლები), ეგვიპტისაა და სირიის არაბთა რესპუბლიკა (2009-2010 წლები).
მინიჭებული აქვს დესპანის რანგი (2000 წ.), ელჩის დიპლომატიური რანგი (2009 წ.)უ
1977-1988 წლებში მუშაობდა უფროს და წამყვან მეცნიერ თანამშრომლად.
1995 - მახლობელი აღმოსავლეთის ახალ და უახლესი ისტორიის განყოფილების გამგე.
2004-2007 წლებში შუა საუკუნეების ისტორიის განყოფილების გამგე.
1973 წელს გამოაქვეყნდა მონოგრაფია ქართული მეტროლოგიის შესახებ.
1994 წელს დაიცვა დისერტაცია "საქართველო და მახლობელი აღმოსავლეთის ისლამური სამყარო XII -XIII საუკუნეების I მესამედში"- ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორის სამეცნიერო ხარისხის მოსაპოვებლად.
1994-1998, 2004-2006 წლებში იყო თბილისის ივანე ჯავახიშვილის უნივერსიტეტის დიპლომატიის ისტორიის სამეცნიერო კვლევითი ცენტრის მეცნიერი-თანამშრომელი.
გამოქვეყნებული აქვს 100 ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომი: მონოგრაფიები და სტატიები ქართულ, არაბულ და სხვა უცხო ენებზე.
იგი იყო ხელმძღვანელი და ერთერთი ძირითადი ავტორი წიგნისა "ისლამი, ენციკლოპედიური ცნობარი" (1999).
სცენარის ავტორი ფილმებისა "სირია ქართველების თვალით" და "ქართველი მამლუქები ეგვიპტეში".
იგი ხანგრძლივი დროით მუშაობდა არაბულ ქვეყნებში , მათ შორის 1968-69 წლებში თარჯიმნად ჰალაბში. სირიაში მუშაობისას დაუახლოვდა მე-20 საუკუნის 30-იან წლბში საქართველოდან გადახვეწილ ქართველ ემიგრანტს, დიდ ქველმოქმედს- ლევან საღარაძეს ,რომელიც დაეხმარა არაბისტიკაში არსებული ყველა მნიშვნელოვანი კვლევა და გამოცემა შეეძინა და საქართველოში გ. წერეთლოს სახელობის აღმოსავლეთმცოდნეობის სამეცნიერო- კვლევით ინსტიტუტში გადმოეგზავნა. ასევე სირიის არაბული ენის აკადემიის იმჯამინდელი პრეზიდენტის ხელშეწყობით, საქართველოში გამოგზავნა აკადემიის გამოცემების 100 ტომი.
( - )
( - )
( - )
( - )
( - )
( - )
( - )
