(16 ივნისი, 1933 - )
1951- 1956 თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი, აღმოსავლური ფილოლოგია
1964 ფილოლოგიის მეცნიერებათა კანდიდატი, სპეციალობა - თურქული ენები
1990 ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი, სპეციალობა - წყაროთმცოდნეობა
2015 - დღემდე კ. კეკელიძის სახელობის ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრი, კონსულტანტი
( - )
( - )
( - )
( - )
( - )
( - )
( - )
( - )
( - )
( - )
( - )
(1874-01-01 - 1944-05-21)
1893 - დაასრულა თბილისის ვაჟთა გიმნაზია
1895-1898 -პეტერბურგის უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. დაიცვა სადიპლომო ნაშრომი "საქართველოს შეერთება რუსეთთან".
1904 - დაიცვა დისერტაცია სამაგისტრო ხარისხის მოსაპოვებლად - „დეცენტრალიზაცია და თვითმმართველობა საფრანგეთში“.
ისტორიკოსი, მეცნიერი, იურისტი, პოლიტიკოსი, საზოგადო მოღვაწე და გამოჩენილი პუბლიცისტი.
1909 - 1913- პეტერბურგის პოლიტექნიკურ ინსტიტუტის პროფესორი და ადმინისტრაციული სამართლის კათედრის გამგე
1912-1917- ფინანსთა სამინისტროს იურისკონსულტი.
ხელმძღვანელობდა პეტერბურგში გაზეთის „რუსსკაია მოლვა“-ს საერთაშორისო განყოფილებას.
პეტერბურგის გამომცემლობის „ოგნი“-ს ერთ-ერთი ხელმძღვანელი.
რუსეთის საიმპერატორო იურიდიული საზოგადოების გამგეობის წევრი.
1918 - ამიერკავკასიის ფედერაციული რესპუბლიკის დელეგაციის წევრი, იცავდა საქართველოს ინტერესებს ბათუმის კონფერენციაზე.
საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის მთავრობის მთავარი მრჩევლი საგარეო პოლიტიკის დარგში.
1919 - სამთავრობო დელეგაციის წევრი, დიპლომატიური მისია გერმანიაში, საფრანგეთში.
1941 - მიუხენში მისი მონაწილეობით დაარსდა „ქართული სამოკავშირეო შტაბი“, რომლის მიზანი იყო საქართველოს გათავისუფლება საბჭოთა იმპერიისაგან.
„სტუდენტთა საგანგებო კომიტეტის“ წევრი
„კავკასიის შემსწავლელი საზოგადოების“ წევრი
„ქართული სამეცნიერო წრის“ წევრი
რუსეთის მიერ საქართველოს პირველი დემოკრატიული რესპუბლიკის ოკუპაციის შემდეგ (1921 წლის თებერვალ-მარტი) ემიგრაციაში წავიდა. თავდაპირველად ცხოვრობდა პარიზში (1921-1940 წლებში), შემდეგ კი გერმანიაში (1940-1944 წლებში).
( - )
( - )
