(1761-06-22 - 1814-10-28)
იზრდებოდა ბაგრატიონთა სამეფო კარზე.
არაგვის საუფლისწულო მამულის მფლობელი.
სამხედრო პირი, ისტორიკოსი
მონაწილეობა მიიღო კრწანისის ბრძოლაში, რომელშიც წყაროების მიხედვით განსაკუთრებული სიმამაცე გამოიჩინა. ემსახურებოდა რუსეთის იმპერიასაც. 1799 წელს მან სურსათ-სანოვაგით მოამარაგა დარიალის გზით შემომავალ რუსთა არმია. მიუხედავად ამისა, ვახტანგმა რუსებზე გული მალევე აიცრუა და იმპერიის მოწინააღმდეგეთა ბანაკში გადავიდა. იგი ოპოზიციაში ედგა საკუთარ ნახევარ-ძმას, მეფე გიორგი XII-ს. თავის ძმებთან ერთად ცდილობდა მეფის ჩამოგდებას და იულონ ბატონიშვილის გამეფებას, მაგრამ დასახულ მიზანს ვერ მიაღწია.
1803 წლის თებერვალში ვახტანგი საკუთარ აღმზრდელთან, ქეთევან მუხრანბატონიშვილთან ერთად რუსეთში გადაასახლეს. გარდაიცვალა ემიგრაციაში.
( - )
( - )
( - )
( - )
( - )
( - )
( - )
( - )
( - )
( - )
( - )
( - )
( - )
(1821-09-29 - 1866-08-25)
დაწყებითი განათლება მიიღო თბილისის „კეთილშობილთა სასწავლებელში“. დაასრულა პეტერბურგის კადეტთა კორპუსი (1834-1841)
1842 წელს პრაპორშიკად ჩაირიცხა „მეგრელთა ეგერის“ პოლკში. 1843 წელს გადაიყვანეს გვარდიის პოლკოვნიკის, თავად ბეგთაბეგიშვილის თანაშემწედ. 1844 წელს დააწინაურეს, გადაიყვანეს ერთ-ერთი განყოფილების უფროსად. 1848-1857 წლებში იყო არმიაში და ხშირად უწევდა ბრძოლის ველზე ყოფნა. 1858 - 1865 წელს დაინიშნა ყაბარდოს ოლქის უფროსის თანაშემწედ. 1866 წელს აფხაზეთში აჯანყების მიზეზების გამოსარკვევი კომისიის წევრად დანიშნეს.
სამხედრო პირი. მაიორი
ჟურნალ "კავკაზის" თანამშრომელი
