( - )
( - )
(1973/11/09 - )
1990-1995 ივ.ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აღმოავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტი. აღმოსავლეთმცოდნე-ფილოლოგი (სემიტოლოგია, არაბული ენა და ლიტერატურა; ქართული ენა და ლიტერატურა). ბაკალავრი - მაგისტრი (BA – MA).
1996-2000 ივ.ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აღმოავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტი. აღმოსავლეთმცოდნე-ფილოლოგი (სპარსული ენა და ლიტერატურა, ქართული ენა და ლიტერატურა). ბაკალავრი (არასრული) (BA).
2000-2003 თეირანის უნივერსიტეტის ლიტერატურისა და ჰუმანიტარულ მეცნიერბათა ფაკულტეტი. სპარსული ენა და ლიტერატურა და ირანული კვლევები. მაგისტრი (MA). სამაგისტრო ნაშრომის თემა: «ფახრ უდ-დინ ასად გორგანის პოემა „ვის ო რამინის“ ქართული თარგმანის (ვისრამიანის) ირანული და არაბული ნასესხობანი».
2003-2008 თეირანის უნივერსიტეტის ლიტერატურისა და ჰუმანიტარულ მეციერბათა ფაკულტეტი. სპარსული ენა და ლიტერატურა და ირანული კვლევები. დოქტორი (PhD).
სადოქტორო დისერტაციის თემა: «შოთა რუსთაველის პოემა „ვეფხისტყაოსნის“ ირანულ ნასესხობათა ეტიმოლოგია და სემანტიკა».
2016-დღემდე საქართველოს უნივერსიტეტის ხელოვნების და ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა სკოლის აღმოავლეთმცოდნეობის დეპარტამენტის უფროსი.
2022-დღემდე საქართველოს უნივერსიტეტის თამაზ ბერაძის სახელობის ქართველოლოგიის ინსტიტუტი. უფროსი მეცნიერ-თანამშწომელი.
1999 ირანის ისლამური რესპუბლიკის საელჩო თბილისში. თარჯომანი.
2004-2008 თეირანის უნივერსიტეტის კავკასიურ კვლევათა ინსტიტუტი. ირანისა და კავკასიის ისტორიული, კულტურული, ენობრივი და ლიტერატურული ურთიერთობების მიწვეული პროფესირი.
2009-2012 ირანის ისლამური რესპუბლიკის საელჩო თბილისში. ელჩის თანაშემწე.
2009-2012 ივ. ჯავახიშვილის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტი. ენების შემსწავლელი ცენტრი. სპარსული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებელი.
2013-დღემდე საქართველოს უნივერსიტეტის ხელოვნების და ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა სკოლის აღმოავლეთმცოდნეობის დეპარტამენტი. სპარსული ენისა და ლიტერატურის და აღმოსავლური კვლევების ასოცირებული პროფესორი.
2013-დღემდე საქართველოს უნივერსიტეტის ხელოვნების და ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა სკოლის აღმოავლეთმცოდნეობის დეპარტამენტი. აღმოსავლეთმცოდნეობის საბაკალავრო პროგრამის ხელმძღვანელი.
( - )
( - )
(15 დეკემბერი 1938 - )
( - )
( - )
( - )
( - )
( - )
(1942 - 1920)
1964 -წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. ისტორიის ფაკულტეტი, აღმოსავლეთმცოდნე , ისტორიკოსი ირანის ისტორიის სპეციალობით.
1964-67 წლებში სწავლობდა საქართველოს მეცნიერებათა ასპირანტურაში და 1968 წელს პროფესორ ვ. გაბაშვილის ხელმძღვანელობით დაიცვა სამეცნიერო დისერტაცია "არაბული ნუმიზმატიკისა და მეტროლოგიის ისტორიიდან IX-X ს.ს "- ისტორიის მეცნიერებათა კანდიდატის სამეცნიერო ხარისხის მოსაპოვებლად. 1977 წლამდე დაიწყო მუშაობა მეცნიერ თანამშრომლად საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის აღმოსავლეთმცოდნეობის ინსტუტუტში..
2005 წელი - თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეეტის აღმოსავლეთმცოდნეობის აფაკულტეტის დეკანი.
2005-2006 წლები- ჰუმანიტარული ფაკულტეტის დეკანი.
2005-2007 და 2011-2020 ჰუმანიტარული ფაკულტეტის პროფესორი.
1979 -2003 წლები - საბჭოთა კავშირის კულტურის ცენტრის დირექტორი დამასკოში.
1998-2004 - საქართველოს დესპანი კაიროში.
საქართველოს სრულუფლებიანი და სააგანგებო ელჩი ქუვეითსა და სპარსეთის ყურის 5 ქვეყანაში : საუდის არაბეთის სამეფო, კატარის სახელმწიფო, ბაჰრეინის სამეფო, ომანის სასულთნო, არაბთა გაერთიანებული საამიროები (2007-2009 წლები), ეგვიპტისაა და სირიის არაბთა რესპუბლიკა (2009-2010 წლები).
მინიჭებული აქვს დესპანის რანგი (2000 წ.), ელჩის დიპლომატიური რანგი (2009 წ.)უ
1977-1988 წლებში მუშაობდა უფროს და წამყვან მეცნიერ თანამშრომლად
1995 - მახლობელი აღმოსავლეთის ახალ და უახლესი ისტორიის განყოფილების გამგე.
2004-2007 წლებში შუა საუკუნეების ისტორიის განყოფილების გამგე.
1973 წელს გამოაქვეყნდა მონოგრაფია ქართული მეტროლოგიის შესახებ.
1994 წელს დაიცვა დისერტაცია "საქართველო და მახლობელი აღმოსავლეთის ისლამური სამყარო XII -XIII საუკუნეების I მესამედში"- ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორის სამეცნიერო ხარისხის მოსაპოვებლად.
1994-1998, 2004-2006 წლებში იყო თბილისის ივანე ჯავახიშვილის უნივერსიტეტის დიპლომატიის ისტორიის სამეცნიერო კვლევითი ცენტრის მეცნიერი-თანამშრომელი.
2005 წ. - თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტის დეკანი.
2005-2006 წლებში ჰუმანიტარული ფაუკლტეტის დეკანი.
2006-2007 და 2011-2020 ჰუმანიტარული ფაკულტეტის პროფესორი.
1979- 2003 წლებში საბჭოთა კავშირის კულტურის ცენტრის დირექტორი დამასკოში.
1998-2004 - საქართველოს საელჩოს დესპანი კაიროში.
საქართველოს სრულუფლებიანი და საგანგებო ელჩი ქუვეითსა და სპარსეთის ყურის 5 ქვეყანაში : საუდის არაბეთის სამეფო, კატარის სახელმწიფო,ბაჰრეინის სამეფო, ომანის სასულთნო, არაბთა გაერთიანებული საამიროები (2007-2009 წლები),ეგვიპტისა და სირიის არაბთა რესპუბლიკა (2009-2010 წლები).
მინიჭებული აქვს დესპანის რანგი (2000 წ.), ელჩის დიპლომატიური რანგი (2009 წ).
იგი ხანგრძლივი დროით მუშაობდა არაბულ ქვეყნებში , მათ შორის 1968-69 წლებში თარჯიმნად ჰალაბში. სირიაში მუშაობისას დაუახლოვდა მე-20 საუკუნის 30-იან წლბში საქართველოდან გადახვეწილ ქართველ ემიგრანტს, დიდ ქველმოქმედს- ლევან საღარაძეს ,რომელიც დაეხმარა არაბისტიკაში არსებული ყველა მნიშვნელოვანი კვლევა და გამოცემა შეეძინა და საქართველოში გ. წერეთლოს სახელობის აღმოსავლეთმცოდნეობის სამეცნიერო- კვლევით ინსტიტუტში გადმოეგზავნა. ასევე სირიის არაბული ენის აკადემიის იმჯამინდელი პრეზიდენტის ხელშეწყობით, საქართველოში გამოგზავნა აკადემიის გამოცემების 100 ტომი.
(20 ოქტომბერი,1898 - 6 დეკემბერი, 1993)
1906 წ.ონოღიის სამრევლო სკოლაში. 1913 წელს. სწავლა გააგრძელა თბილისის სასულიერო სასწავლებლის მესამე კლასში. 1915 წ. გადაყვანილი იქნა თბილისის სასულიერო სემინარიაში, რომელი 1917 წ. გადაკეთდა ვაჟთა მერვე გიმნაზიად და დაასრულა 1919. წ.1919 წ. შევიდა თბილისის უნივერსიტეტში საბუნებისმეტყველო ფაკულტეტზე ჯერ ისტორიის, მეორე კურსიდან ენათმეცნიერების განხრაზე. 1924 წ დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტ. 1926 -1929 წ. სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ასპირანტურაში. 1927-1929 წწ. მივლინეული იყო თურქეთში, სტამბოლის უნივერსიტეტში თურქული ენისა და ლიტერატურის შესასწავლად. 1929-1932 წწ, იყო სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის ნ. მარის სახ. ენისა და აზროვნების ინსტიტუტის ასპირანტი.1931 წ. მიენიჭა დოცენტის წოდება.
1921-1936 ლენინგრადის აღმოსავლურ ენათა ინსტიტუტი 1934 -1936 სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის ნ. მარის სახ. ენისა და აზროვნების ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ თანამშრომელი 1936-1973 წწ თბილისის უნივერსიტეტი 1969 საქართველოს სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის ნამდვილი წევრი
1930-1936 წწ. მუშაობდა ლენინგრადის უნივერსიტეტში დოცენტის თანამდებობაზე. 1934-1936 სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის ნ. მარის სახ. ენისა და აზროვნების ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ თანამშრომელი. 1936 - 1945 წწ. თბილისის უნივერსიტეტი აღმოსავლურ ენათა კათედრის გამგე. 1936 -1960 წწ სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის ენათმეცნიერების ინსტიტუტი. 1945-1953 თბილისის უნივერსიტეტის აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტის დეკანი. 1945-1973 თბილისის უნივერსიტეტის თურქოლოგიის კათედრის გამგე.
( - )
