( - )
(15.03.1956 - )
1998 - ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა დოქტორი
1998 - ასოცირებული პროფესორი
( - )
( - )
( - )
(1958-05-20 - )
1980 - თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი
1982–1988 – თსუ ფილოლოგიის ფაკულტეტი. ძველი ქართული ენის კათედრასთან არსებული ქართულ ხელნაწერთა შემსწავლელი სამეცნიერო-კვლევითი ლაბორატორიის "ორიონის" უფროსი ლაბორანტი 1988–2004- იმავე სამეცნიერო–კვლევითი ლაბორატორიის მეცნიერ–თანამშრომელი 2004-2006 წწ. იყო თსუ-ის ფილოლოგიის ფაკულტეტის ძველი ქართული ენის კათედრის დოცენტი 2005 - თსუ ფილოლოგიის ფაკულტეტის დეკანის მოადგილე 2006 – ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტის ხარისხის უზრუნველყოფის კომიტეტის წევრი 2006-2010 - თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტის დეკანის მოვალეობის შემსრულებელი, 2006-2012 - თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტის ასოცირებული პროფესორი 2010-2015 - თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტის დეკანი 2015-2016 - თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის რექტორის მოადგილე. მისი კვლევების ძირითადი მიმართულებებია: ქართული ენა, ძველი ქართული ენა და შუა საუკუნეების ძველი ქართული თარგმანები, ქართული სალიტერატურო ენის ისტორია, ქართული პალეოგრაფია, კოდიკოლოგია, ტექსტოლოგია, ახალი აღთქმის ქართული თარგმანის ტექსტისა და ენის საკითხები, ბიზანტიურ-ქართული ურთიერთობები. არის მრავალი პროფესიული ასოციაციისა და სარედაქციო საბჭოს წევრი: პატრისტიკული კვლევების საერთაშორისო ასოციაციის, გიორგი ახვლედიანის სახელობის ენათმეცნიერების ისტორიის საზოგადოებისა და ქართველოლოგიის მხარდამჭერთა საერთაშორისო ასოციაციის დამფუძნებელი წევრი, ათენის ჰუმანიტარული ქსელის დამფუძნებელი წევრი, თსუ ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტის სამეცნიერო ჟურნალის "ჰუმანიტრაული კვლევების წელიწდეულის" სარედაქციო კოლეგიის, თსუ ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტის ორენოვანი ელექტრონული სამეცნიერო რეცენზირებადი ჟურნალის "სპეკალის" სარედაქციო კოლეგიის, ჟურნალ "ენათმეცნიერების საკითხების" რედკოლეგიის, საქართველოს მულტილინგვური ასოციაციის ჟურნალის "Homo Loquens" სარედაქციო საბჭოს, სამეცნიერო ჟურნალ "Culture & Philosophy" სარედაქციო საბჭოს წევრი და თსუ ქართული ენის ინსტიტუტის სამეცნიერო შრომების კრებულის რედაქტორი. იგი არის 1 მონოგრაფიის, 5 სახელმძღვანელოს, 70-მდე სამეცნიერო ნაშრომის ავტორი, ასევე მრავალი საერთაშორისო და ლოკალური სამეცნიერო და სასწავლო გრანტების, პროექტების და პროგრამების შემსრულებელი და ხელმძღვანელი. ფილოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორი, თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტის პროფესორი, თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის რექტორის მოვალეობის შემსრულებელი (2016 წლის აპრილი-სექტემბერი)
(15.08.1928 - 23.07.2006)
ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი
ივანე ჯავახიშვილის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი; საქართველოს მეცნიერებათა აკადემია
ლიტერატურათმცოდნე, მეცნიერი, მთარგმნელი, მწერალი, ფილოლოგი - 1952-1957 წწ. იყო გაზეთ "სახალხო განათლების" პასუხისმგებელი მდივანი, რედაქტორის მოადგილე; 1957-1962 წწ. ჟურნალ "ცისკრის" პასუხისმგებელი მდივანი; 1966-1967 წწ. ქართული ენციკლოპედიის ენის, ლიტერატურისა და ხელოვნების რედაქციის გამგე; 1967-1968 წწ. გაზეთ "ლიტერატურული საქართველოს" რედაქტორი; 1968-1991 წწ. საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ფილოსოფიის ინსტიტუტის თანამშრომელი; 1973-1975 წწ. კ. მარჯანიშვილის სახელობის თეატრის დირექტორი; ქართული ლიტერატურის სახელმწიფო მუზეუმის დირექტორი (1988); 1991-1995 წწ. ქართული ლიტერატურის ინსტიტუტის რუსთველოლოგიის განყოფილების გამგე; 1991-1998 წწ. მასწავლებელთა დახელოვნების ცენტრის ინსტიტუტის რელიგიების ისტორიის კათედრის გამგე; 1995-1996 წწ. სულხან საბა ორბელიანის სახელობის თბილისის პედაგოგიური უნივერსიტეტის ქართული ლიტერატურის კათედრის გამგე; 1998 წლიდან იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ლიტერატურის ინსტიტუტის სექტორის გამგე. თვარაძემ სამეცნიერო და ლიტერატურული მოღვაწეობა 1952 წლიდან დაიწყო. გამოქვეყნებული აქვს 150-ზე მეტი წერილი, თოთხმეტი წიგნი და თარგმანები. იყო "ქართული პროზისა" და "ქართული მწერლობის" ოცდაათტომიან გამოცემათა ერთ-ერთი შემდგენელი, რედაქტორი და წინასიტყვაობის ავტორი. მისი თაოსნობით, თავისსავე შემუშავებული კონცეფციის საფუძველზე, საქართველოს სკოლებში 1994 წლიდან შემოიღეს ახალი საგანი - რელიგია და კულტურა, რომლის ხუთი სახელმძღვანელოს (მესამე-მეშვიდე კლასებისთვის), აგრეთვე პროგრამების ავტორი თვითონ იყო. რ. თვარაძის სამეცნიერო საქმიანობა უმთავრესად მოიცავდა ქართული მწერლობის, რელიგიისა და რელიგიურ-ფილოსოფიური აზრის ისტორიის საკითხებს. ამ მხრივ აღსანიშნავია მისი გამოკვლევები: "არეოპაგელი და რუსთაველი" (1971), "გალაქტიონი" (1972), "სიბრძნე ბალაჰვარისა" (1973), "თხუთმეტსაუკუნოვანი მთლიანობა" (1985), "სოფელი და ზესთასოფელი"(1983), "სიყვარულის პლატონური მოძღვრება" (1985), "სიყვარულის აეროპაგიტული მოძღვრება" (1986), "სიყვარულის აეროპაგიტული მოძღვრება და ქართული მწერლობა" (1987), "სამყაროს მთლიანობის პრობლემა და არეოპაგიტიკა" (1988). რ. თვარაძის თარგმანთაგან აღსანიშნავია უ. ფოლკნერის "სოფელი" (1972) და "ქალაქი" (1975), მ. ლერმონტოვის, ა. ბლოკის, ა. ისააკიანის თხზულებანი და სხვა. ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი (1988), პროფესორი (1992).
- 1952-1957 წწ. - იყო გაზეთ "სახალხო განათლების" პასუხისმგებელი მდივანი, რედაქტორის მოადგილე; - 1957-1962 წწ. - ჟურნალ "ცისკრის" პასუხისმგებელი მდივანი; - 1966-1967 წწ. - ქართული ენციკლოპედიის ენის, ლიტერატურისა და ხელოვნების რედაქციის გამგე; - 1967-1968 წწ. - მგაზეთ "ლიტერატურული საქართველოს" რედაქტორი; - 1968-1991 წწ. - საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ფილოსოფიის ინსტიტუტის თანამშრომელი; - 1973-1975 წწ. - კ. მარჯანიშვილის სახელობის თეატრის დირექტორი; - 1988წ. ქართული ლიტერატურის სახელმწიფო მუზეუმის დირექტორი; - 1991-1995 წწ. - ქართული ლიტერატურის ინსტიტუტის რუსთველოლოგიის განყოფილების გამგე; - 1991-1998 წწ. - მასწავლებელთა დახელოვნების ცენტრის ინსტიტუტის რელიგიების ისტორიის კათედრის გამგე; - 1995-1996 წწ. - სულხან საბა ორბელიანის სახელობის თბილისის პედაგოგიური უნივერსიტეტის ქართული ლიტერატურის კათედრის გამგე; - 1998 წლიდან იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ლიტერატურის ინსტიტუტის სექტორის გამგე. - 1994 წლიდან მისი თაოსნობით, მისივე შემუშავებული კონცეფციის საფუძველზე, საქართველოს სკოლებში შემოიღეს ახალი საგანი - რელიგია და კულტურა, რომლის ხუთი სახელმძღვანელოს (მესამე-მეშვიდე კლასებისთვის), აგრეთვე პროგრამების ავტორი თვითონ იყო.
( - )
( - )
( - )
( - )
( - )
( - )
(1906-01-10 - 1988-01-26)
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი1930 წელს.
1939 წლიდან სამეცნიერო მოღვაწეობას იწყებს ამავე უნივერსიტეტის ძველი ქართული ენის კათედრაზე. 1949-1951 წლებში ხელმძღვანელობდა ა. ს. პუშკინის სახელობის პედაგოგიური ინსტიტუტში ქართული ენის კათედრას. მისი გამოკვლევები ეხება ძველ ქართულ ენას, მის ისტორიას, ლექსიკას, თანამედროვე ქართული სალიტერატურო ენის ნორმალიზაციის საკითებს. განსაკუთრებით აღსანიშნავია მისი წვლილი ძველი ქართული ენის ძეგლების მეცნიერული პუბლიკაციასა და მათი ლექსიკონების შედგენაში. ქართული ენის მკვლევარი, ლექსიკოგრაფი, ტექსტოლოგი, ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი (1959), პროფესორი (1960).
( - )
