( - )
( - )
(11 თებერვალი 1906 - 13 თებერვალი 1995)
( - )
( - )
(1906-01-10 - 1988-01-26)
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი1930 წელს.
1939 წლიდან სამეცნიერო მოღვაწეობას იწყებს ამავე უნივერსიტეტის ძველი ქართული ენის კათედრაზე. 1949-1951 წლებში ხელმძღვანელობდა ა. ს. პუშკინის სახელობის პედაგოგიური ინსტიტუტში ქართული ენის კათედრას. მისი გამოკვლევები ეხება ძველ ქართულ ენას, მის ისტორიას, ლექსიკას, თანამედროვე ქართული სალიტერატურო ენის ნორმალიზაციის საკითებს. განსაკუთრებით აღსანიშნავია მისი წვლილი ძველი ქართული ენის ძეგლების მეცნიერული პუბლიკაციასა და მათი ლექსიკონების შედგენაში. ქართული ენის მკვლევარი, ლექსიკოგრაფი, ტექსტოლოგი, ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი (1959), პროფესორი (1960).
( - )
( - )
(1890 - 1893)
( - )
( - )
( - )
(1.11.1893 - 20.11.1983)
1915 წელს დაამთავრა პეტერბურგის უნივერსიტეტის ისტორია-ფილოლოგიის ფაკულტეტი.
• 1936-1938 წ.წ. - დიდი საბჭოთა ენციკლოპედა, სარედაქციო კოლეგიის ხელმძღვანელი; • საქართველოს ეროვნული საბჭო, წევრი; • საქართველოს პარლამენტი, წევრი.
• 1913 წელს, სტუდენტობის პერიოდშივე, გამოაქვეყნა თავისი პირველი ნაშრომი "ძველ-ქართული სასულიერო პოეზია". • 1914 წელს ქართული გაზეთების ფურცლებზე პირველად გამოჩნდა მისი სტატია "თარგმანება ფსალმუნთა წიგნისა". • 1916 წელს გამოსცა თამარ მეფის "გალობანი ვარძიისანი". • 1923 წლამდე მისი სტატიები აქტიურად იბეჭდებოდა ქართულ პრესაში. • 1924-1928 წლებში დაიწყო აქტიური მუშაობა "ვეფხისტყაოსნისა" და რუსთველის თემებზე, რომელიც სიცოცხლის უკანასკნელ დღეებამდე არ შეუწყვეტია. • პავლე ინგოროყვამ თავისი მრავალმხრივი მოღვაწეობის არცთუ ისე უმნიშვნელო ნაწილი დაუთმო შოთა რუსთაველის და "ვეფხისტყაოსნის" კვლევას, რის შედეგადაც შექმნა უამრავი ნაშრომი: "რუსთაველიანა" (1926), "რუსთაველიანაზე" (1927), "რუსთაველი და მისი პოემა" (1937), "რუსთაველის ეპოქის სალიტერატურო მემკვიდრეობა" (1940-1941), "შოთა რუსთაველი" (1937), "ვეფხისტყაოსნის ტექსტი" (1953); ამასთანავე, ორჯერ გამოსცა "ვეფხისტყაოსანი" – 1953 და 1971 წლებში. • მისი ერთ-ერთი ფუნდამენტური ნაშრომია მეუღლისადმი მიძღვნილი "გიორგი მერჩულე", რომელზედაც თითქმის მთელი სიცოცხლის განმავლობაში მუშაობდა. ამ ნაშრომის საშუალებით აღმოაჩინა რიტმული პოეზიის მაგალითები და სცადა ძველი ქართული სანოტო სისტემის გაშიფვრა. • სულ მოიძია 31 ჰიმნი და 1200-მდე საგალობელი. • ასევე დიდი ყურადღება დაუთმო უდიდეს ქართველ მწერლებს –1938, 1940, 1951 წლებში გამოსცა მონოგრაფიები ილია ჭავჭავაძეზე, აკაკი წერეთელსა და ნიკოლოზ ბარათაშვილზე. • მას ეკუთვნის ფუნდამენტური კვლევა აფხაზეთის ოლქის შესახებ. ამ ნაშრომის გამო უარი ეთქვა აკადემიკოსად არჩევაზე. • ფლობდა ქართულ, რუსულ, გერმანულ, ინგლისურ, ძველ ბერძნულ, ლათინურ და იტალიურ ენებს, რომლებსაც აქტიურად იყენებდა კვლევებისას.
• პავლე ინგოროყვა იყო 1919 წელს თურქეთთან მოლაპარაკების დროს საქართველოს დემოკრატიული მთავრობის დელეგაციის წევრი. • 1924 წელს დააფუძნა ჟურნალი "კავკასიონი". • 1925 წელს მისი ჟურნალი აკრძალეს. • 1928 წელს მისი ინიციატივით დაფუძნდა გამომცემლობა "ქართული წიგნი". 1929 წელს დაინიშნა სახელმწიფო მუზეუმის ხელნაწერთა განყოფილების გამგედ.
( - )
( - )
